Wystawa „W japońskim ogrodzie” to zaproszenie do świata, w którym czas odmierza rytm natury – od eterycznego kwitnienia wiśni po szlachetne liście klonów momiji. Prezentowana seria obrazów, powstała w latach 2025 – 2026, stanowi osobiste studium przemijalności i klasycznego piękna, które od wieków definiuje japońską wrażliwość estetyczną.
Ekspozycja stanowi rzadką okazję do obcowania z tradycyjnym malarstwem japońskim Nihonga. Ta technika została sformalizowana w XIX-wiecznej Japonii po zakończeniu sakoku, czyli polityki izolacji Japonii, trwającej ponad dwa wieki (1639 – 1853) jako odpowiedź na gwałtowny napływ zachodnich wzorców. Ze względu na stopień skomplikowania procesu oraz ograniczony dostęp do japońskich materiałów, pozostaje zjawiskiem niemal nieuprawianym w Europie.
W procesie twórczym artystka zastosowała farby, które przygotowała ręcznie z pigmentów z kamieni, muszli, gleb i rud metali, oraz płatkowe złoto i srebro. Składniki te zaaplikowała na podłoże z bogatą historią – wysokiej jakości papiery washi wytworzone ręcznie przez japońskich rzemieślników.
Artystka odważnie sięga również po metodę momigami. Poprzez fizyczne marszczenie papieru otwiera jego włókna, pozwalając minerałom osiadać w głębokich bruzdach, co nadaje tłu organiczny, niemal geologiczny charakter. Powstałe załamania sprawiają, że płaszczyzna obrazu wchodzi w interakcję z otoczeniem, zmieniając swój wyraz wraz z kątem padania światła i porą dnia. Wśród prezentowanych motywów odnajdziemy m.in. zjawisko Hana-fubuki (花吹雪), czyli „kwiatową zamieć”. Zapraszamy do doświadczenia tej obecności poprzez uważne spojrzenie w głąb faktury i koloru. Zachęcamy, by przyglądać się pracom z różnych perspektyw – dzięki temu obrazy „ożywają” wraz z każdym ruchem widza.
Pigmenty w Nihonga mają naturalne pochodzenie – są pozyskiwane z kamieni, muszli, gleb i rud metali, a następnie mielone na proszek o zróżnicowanej gradacji. W przeciwieństwie do syntetycznych farb olejnych i akrylowych, pigmenty te nie zmieniają się z czasem, zachowując trwałość przez stulecia. Artystka samodzielnie przygotowuje farby, łącząc pigmenty z naturalnym klejem nikawa, co pozwala na wyeliminowanie wszelkich sztucznych dodatków. Stosowane przez artystkę pigmenty pochodzą głównie z renomowanej manufaktury Nakagawa Gofun Enogu, wytwarzającej je od ponad stu lat.
Szczególne miejsce w palecie artystki zajmuje biały pigment gofun, uzyskiwany ze zmielenia suszonych przez 10 – 30 lat muszli ostryg Itabo. Zachwyca on delikatną, perłową poświatą nadając obrazom eteryczną głębię i naturalny blask, niemożliwy do osiągnięcia przy użyciu syntetycznych farb.
Płatki złota i srebra w technice Nihonga to ultra cienkie listki metali szlachetnych o grubości zaledwie 0,1 mikrometra, aplikowane na obrazy dla uzyskania efektu rozproszonego blasku. Pochodzą z Kanazawy – światowego centrum produkcji haku (płatków metalowych), gdzie wytwórnia Hakuichi wytwarza je od czterech stuleci.
Papiery washi zostały wykonane ręcznie przez japońskich mistrzów z regionów Echizen i Tosa – kolebek tradycji papierniczych Japonii. Szczególne miejsce w warsztacie artystki zajmuje papier Kumohada-mashi, pochodzący z legendarnej pracowni Iwano Heizaburō, gdzie kultywuje się unikalne metody wytwarzania odponad 150 lat
O artystce – Dagmara Okła
Dagmara Okła to artystka wizualna specjalizująca się w tradycyjnym malarstwie japońskim Nihonga, której droga twórcza wiedzie przez Kioto – serce japońskiej tradycji artystycznej.
Podczas kilkuletniego pobytu w Kioto zgłębiałaklasyczne sztuki: od kaligrafii Shodō i poezji Haiku, po teatr Nō, sztukę naprawy ceramiki laką Kintsugi oraz sztukę układania kwiatów Ikebana. Znajomość języka japońskiego pozwala jej rozwijać umiejętności poprzez bezpośrednią naukę u japońskich mistrzów. Obecnie studiuje w Kyoto University of the Arts, na kierunku Nihonga, budując własny język artystyczny na styku tradycji japońskiej i warsztatu zdobytego w Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi. Wyjątkowym punktem jej artystycznej drogi była praktyka w legendarnej wytwórni pigmentów Nakagawa Gofun Enogu, gdziezgłębiłatradycyjne metody pracy z pigmentami, kultywowane od pokoleń.
Jej twórczość to współczesna forma alchemii, w której kultura Wschodu i artystyczna intuicja spotykająsięz wykształceniem farmaceutycznym i recepturową precyzją. Proces tworzenia własnych farb przypomina opracowywanie dawnych receptur leków – od uważnej selekcji pigmentów z minerałów, muszli i ziem, po laboratoryjną dokładność w łączeniu surowców. Z tej harmonii rodzą się dzieła o niezwykłej głębi i trwałości.
Wystawa malarstwa
„W japońskim ogrodzie” – wystawa malarstwa japońskiego Nihonga
Wystawa „W japońskim ogrodzie” to zaproszenie do świata, w którym czas odmierza rytm natury – od eterycznego kwitnienia wiśni po szlachetne liście klonów momiji. Prezentowana seria obrazów, powstała w latach 2025 – 2026, stanowi osobiste studium przemijalności i klasycznego piękna, które od wieków definiuje japońską wrażliwość estetyczną.
Ekspozycja stanowi rzadką okazję do obcowania z tradycyjnym malarstwem japońskim Nihonga. Ta technika została sformalizowana w XIX-wiecznej Japonii po zakończeniu sakoku, czyli polityki izolacji Japonii, trwającej ponad dwa wieki (1639 – 1853) jako odpowiedź na gwałtowny napływ zachodnich wzorców. Ze względu na stopień skomplikowania procesu oraz ograniczony dostęp do japońskich materiałów, pozostaje zjawiskiem niemal nieuprawianym w Europie.
W procesie twórczym artystka zastosowała farby, które przygotowała ręcznie z pigmentów z kamieni, muszli, gleb i rud metali, oraz płatkowe złoto i srebro. Składniki te zaaplikowała na podłoże z bogatą historią – wysokiej jakości papiery washi wytworzone ręcznie przez japońskich rzemieślników.
Artystka odważnie sięga również po metodę momigami. Poprzez fizyczne marszczenie papieru otwiera jego włókna, pozwalając minerałom osiadać w głębokich bruzdach, co nadaje tłu organiczny, niemal geologiczny charakter. Powstałe załamania sprawiają, że płaszczyzna obrazu wchodzi w interakcję z otoczeniem, zmieniając swój wyraz wraz z kątem padania światła i porą dnia. Wśród prezentowanych motywów odnajdziemy m.in. zjawisko Hana-fubuki (花吹雪), czyli „kwiatową zamieć”. Zapraszamy do doświadczenia tej obecności poprzez uważne spojrzenie w głąb faktury i koloru. Zachęcamy, by przyglądać się pracom z różnych perspektyw – dzięki temu obrazy „ożywają” wraz z każdym ruchem widza.
Pigmenty w Nihonga mają naturalne pochodzenie – są pozyskiwane z kamieni, muszli, gleb i rud metali, a następnie mielone na proszek o zróżnicowanej gradacji. W przeciwieństwie do syntetycznych farb olejnych i akrylowych, pigmenty te nie zmieniają się z czasem, zachowując trwałość przez stulecia. Artystka samodzielnie przygotowuje farby, łącząc pigmenty z naturalnym klejem nikawa, co pozwala na wyeliminowanie wszelkich sztucznych dodatków. Stosowane przez artystkę pigmenty pochodzą głównie z renomowanej manufaktury Nakagawa Gofun Enogu, wytwarzającej je od ponad stu lat.Szczególne miejsce w palecie artystki zajmuje biały pigment gofun, uzyskiwany ze zmielenia suszonych przez 10 – 30 lat muszli ostryg Itabo. Zachwyca on delikatną, perłową poświatą nadając obrazom eteryczną głębię i naturalny blask, niemożliwy do osiągnięcia przy użyciu syntetycznych farb.
Płatki złota i srebra w technice Nihonga to ultra cienkie listki metali szlachetnych o grubości zaledwie 0,1 mikrometra, aplikowane na obrazy dla uzyskania efektu rozproszonego blasku. Pochodzą z Kanazawy – światowego centrum produkcji haku (płatków metalowych), gdzie wytwórnia Hakuichi wytwarza je od czterech stuleci.
Papiery washi zostały wykonane ręcznie przez japońskich mistrzów z regionów Echizen i Tosa – kolebek tradycji papierniczych Japonii. Szczególne miejsce w warsztacie artystki zajmuje papier Kumohada-mashi, pochodzący z legendarnej pracowni Iwano Heizaburō, gdzie kultywuje się unikalne metody wytwarzania od ponad 150 lat
O artystce – Dagmara OkłaDagmara Okła to artystka wizualna specjalizująca się w tradycyjnym malarstwie japońskim Nihonga, której droga twórcza wiedzie przez Kioto – serce japońskiej tradycji artystycznej.
Podczas kilkuletniego pobytu w Kioto zgłębiała klasyczne sztuki: od kaligrafii Shodō i poezji Haiku, po teatr Nō, sztukę naprawy ceramiki laką Kintsugi oraz sztukę układania kwiatów Ikebana. Znajomość języka japońskiego pozwala jej rozwijać umiejętności poprzez bezpośrednią naukę u japońskich mistrzów. Obecnie studiuje w Kyoto University of the Arts, na kierunku Nihonga, budując własny język artystyczny na styku tradycji japońskiej i warsztatu zdobytego w Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi. Wyjątkowym punktem jej artystycznej drogi była praktyka w legendarnej wytwórni pigmentów Nakagawa Gofun Enogu, gdzie zgłębiła tradycyjne metody pracy z pigmentami, kultywowane od pokoleń.
Jej twórczość to współczesna forma alchemii, w której kultura Wschodu i artystyczna intuicja spotykają się z wykształceniem farmaceutycznym i recepturową precyzją. Proces tworzenia własnych farb przypomina opracowywanie dawnych receptur leków – od uważnej selekcji pigmentów z minerałów, muszli i ziem, po laboratoryjną dokładność w łączeniu surowców. Z tej harmonii rodzą się dzieła o niezwykłej głębi i trwałości.